پته دوزی

پته دوزی در ایران

پته دوزی یکی از رودوزی های زیبا و پر نقش و نگار ایرانی است که در تارو پود تاریخ هنر ایرانی ریشه دوانده ، خاستگاهش کرمان، دیار کریمان است و با وجود قدمت بسیار در خانه های اهل هنر و فرهنگ جایگاهی ویژه دارد. آنچه از قدیم در این صنایع دستی بکار میرفت پارچه های دست باف پشمی و در اندازه های مختلف،  بنام شال یا عریض بود که سطحش را با نقوشی بر گرفته از طبیعت طراحی می کردند و پس از طراحی  بسته به اندازه و بزرگی شال، یک یا چند نفر با استفاده از سوزن و نخ هایی که با رنگهای گیاهی رنگ آمیزی شده اند، شروع به بخیه زدن بر روی شال میکردند و آنچه پس از روزها و گاهی ماه ها بدست می آمد پته نام میگرفت. گرچه قدمت دقیقی از آن مشخص نیست ولی قدیمی ترین قطعه از آن که تاکنون یافت شده است، مربوط به روپوش مقبره شاه نعمت الله ولی در ماهان کرمان است.

از کاربرد های این هنر اصیل می توان به پته دوزی بر روی سجاده، پرده، رومیزی، روتختی، بقچه، تابلو و …. اشاره کرد که در این بین تابلوها و رومیزی­ های دوخته شده بیش از پیش مورد استقبال قرار گرفته اند.